Precle – Artykuły pozycjonujące strony internetowe

Łazienka jest pomieszczeniem wchodzącym w każdego mieszkania lub domu, które przeznaczone jest do wykonywania wielu elementarnych czynności przy użyciu wody. Poprzez te elementarne czynności należy w tym momencie rozumieć kąpiel czy inne zabiegi wodne. Podczas wyboru płytek do tego typu pomieszczeń musimy zastanowić się nad ich parametrami.  Płytki łazienkowe te określane są terminem glazura. Natomiast w przypadku podłogi łazienki to siłą rzeczy muszą się na niej znaleźć płytki bardziej odporne na ścieranie. Wynika to z tego, że płytki na podłodze są zdecydowanie bardziej eksploatowane aniżeli płytki, które zostały ułożone na ścianach. Jeżeli chodzi o płytki podłogowe, które znajdują się w łazience to zazwyczaj jest nimi terakota. Wybierając pokrycie na ściany w łazience nie musisz się ograniczać tylko i wyłącznie do płytek ceramicznych. Oprócz glazury masz jeszcze do wyboru m.in. drewno, kamień, farby oraz tapety. Kupując glazurę do łazienki pamiętaj o tym, że musi być nie tylko ładna, ale również trwała. Dobre płytki Opoczno wcale nie muszą być bardzo drogie. Ważne, aby spełniały podstawowe parametry. Muszą być odporne na wilgoć, trwałe i łatwe w utrzymaniu czystości. Kamień pasuje do dużych łazienek, gdyż tylko na dużych powierzchniach widać jego urok. Nadaje łazience szlachetny i niepowtarzalny charakter. Najczęściej układane kamienie to marmury trawertyny, onyksy i granity. Kamień naturalny i marmur mają wysokie wartości estetyczne, jednak wymagają szczególnej troski. Na kamieniu polerowanym i marmurze tworzą się osady wapienne z wody, które trudno jest usunąć. Nie musisz wykładać całej powierzchni łazienki kamieniem. Z powodzeniem można go łączyć z drewnem i glazurą. Łazienka z racji swojego przeznaczenia jest jedynym miejscem, gdzie można wstawić pralkę. Idealna łazienka powinna być nie tylko ładna, ale także funkcjonalna. Jej funkcjonalność w dużej mierze zależy od odpowiedniego rozmieszczenia urządzeń sanitarnych. Wanna, prysznic, sedes, bidet, umywalka i pralka – zmieszczenie wszystkiego nierzadko jest spełnieniem marzeń o idealnie wyposażonej łazience. Abyśmy mogli wygodnie korzystać z sanitariatów, musimy mieć do nich swobodny dostęp. Dla bidetu należy przeznaczyć powierzchnię, co najmniej metra kwadratowego, a dla sedesu podobnie. Jednak nie zawsze możliwe jest zamontowanie wszystkich wymienionych urządzeń. Wszystko zależy od wielkości pomieszczenia. W małej łazience możemy zrezygnować z bidetu, a zamiast wanny wybrać kabinę prysznicową. Pamiętaj, że rozmieszczenie sanitariatów trzeba przemyśleć jeszcze przed położeniem glazury, płytki ceramiczne. Jeżeli chodzi o domy szczególnie te, które sami budujemy od podstaw to kwestia tego czy łazienka będzie jednocześnie pralnią czy też nie zależy wyłącznie od nas. W domach jednorodzinnych często znajduje się wydzielone pomieszczenie na pralnię i zarazem suszarnię ubrań, które znajduje się gdzieś w podpiwniczeniu. Oczywiście, kiedy zażyczymy sobie w naszym domu, aby łazienka była jednocześnie pralnią to siłą rzeczy postaramy się, aby pomieszczenie to było na tyle duże żeby w pełni mogło spełniać swoją funkcję. Wróćmy może w tym momencie do łazienek, które są w blokach mieszkalnych. Jak już wcześniej wspomnieliśmy łazienki te nie są z reguły zbyt pokaźne pod względem wielkości. Jednak ludzie starają się w nich umieścić nie tylko podstawowe akcesoria łazienkowe, ale również pralkę. Jak większość z nas z pewnością przekonała się na własnym przykładzie wciśnięcie wszystkich niezbędnych sprzętów i przedmiotów do łazienki jest jak najbardziej możliwe, jednak nie ulega najmniejszej wątpliwości, że takie działania wymagają swoistego zmysłu przestrzennego i dokładny przemyśleń odnośnie zagospodarowania powierzchni. Łazienka jest pomieszczeniem, które w zdecydowanym stopniu różni się od innych pomieszczeń wchodzących w skład lokalu mieszkalnego. Wchodząc do łazienki wystarczy spojrzeń na ściany i podłogę i wówczas bez większych problemów zauważymy różnicę. Jeżeli chodzi o ściany łazienki to są one zazwyczaj pokryte płytkami ceramicznymi o stosunkowo małej odporności na ścieranie. Łazienka podobnie jak inne pomieszczenia w mieszkaniu może wyglądać naprawdę zachwycająco. Wystrój łazienki jest bardzo ważny, ponieważ poprzez niego możemy czuć się naprawdę komfortowo pomimo tego, że pomieszczenie, w którym się znajdujemy jest naprawdę niewielkie. Na wystrój łazienki duży wpływ mają wyżej już wspomniane glazura i terakota. Jednak ogólnie rzecz ujmując można powiedzieć, że o wyglądzie danej łazienki decydują dosłownie wszystkie elementy wchodzące w jej skład. Przykładowo jedna niedopasowana szafka może zaburzyć całą harmonię poszczególnych elementów. Mówiąc o wystroju łazienki nie możemy również zapomnieć o bardzo ważnym jego składniku, którym są meble łazienkowe. Meble łazienkowe mogą występować w przeróżnych postaciach. Przy najogólniejszym podziale możemy wyszczególnić meble łazienkowe w postaci stojącej oraz wiszące meble łazienkowe. Meble w łazience mogą występować w różnych kolorach.

Są najpopularniejszym i najbardziej praktycznym materiałem wykańczania ścian w łazienkach. W zależności od stopnia twardości, nasiąkliwości i ścieralności możemy wyróżnić płytki ścienne i podłogowe. Do wyboru mamy płytki szkliwione, gresy, terakotę, klinkierowe oraz mozaikę, różniące się między sobą właściwościami, wymiarami, wzorami i fakturami. Coraz częściej do kafelków możemy dobrać listwy dekoracyjne i dekory. Do łazienek najlepiej stosować płytki łazienkowe I klasy, które powinno się stosować w pomieszczeniach o małym natężeniu ruchu, do których nie ma bezpośredniego dostępu z zewnątrz. Po pierwsze zastanówmy się jakie płytki wybrać, gdyż wybór materiału na ściany i podłogę, jest początkiem tworzenia naszej wymarzonej łazienki. Materiały powinny być wodoodporne, nienasiąkliwe i łatwe w utrzymywaniu czystości. Najpopularniejsze do łazienek są płytki Opoczno. Obecnie oferta producentów glazury i terakoty łazienkowej jest tak bogata, że bez trudu można odnaleźć całe kolekcje płytek przeznaczone do aranżacji już określonych stylów, np. śródziemnomorskiego, retro czy high-tech. Płytki można też dobrać indywidualnie kreując wnętrze łazienki według własnego pomysłu. Glazura łazienkowa to przede wszystkim płytki fajansowe pokryte szkliwem. W dużych łazienkach doskonale będą się prezentować płytki wielkoformatowe (30×60 cm, 60×100 cm). Tak duże płytki łazienkowe wyeksponują pozostałe elementy łazienki: wannę, brodzik, umywalkę i meble łazienkowe. Aby prawidłowo wyliczyć potrzebną ilość płytek należy zwrócić uwagę na kilka szczegółów. Po pierwsze należy znać dokładną wielkość powierzchni, która ma być nimi pokryta. Po drugie, powinno się ustalić technikę i wzór układania.  Ponadto ze względu na przycięcia i nawiercenia płytek należy uwzględnić dodatkową ilość płytek przeznaczonych na straty, których wielkość zależy od charakteru pomieszczenia, a w szczególności od występowania nierówności i techniki układania (układanie ukośne prowadzi do większych strat niż układanie równoległe). Niezbędnym jest  również zachowanie małej ilości płytek na zapas po zakończeniu prac, w celu przeznaczenia jej na ewentualne naprawy lub, w razie reklamacji,  na dysponowanie reprezentatywną próbką materiału. Zalecane jest więc zamówienie ilości płytek średnio o 10% większej niż wynikałoby to z wymiarów wykładanej powierzchni. Ilość zamawianych płytek powinna być starannie oszacowana już w momencie składania zamówienia, ponieważ w przypadku domawiania może się okazać, iż płytki aktualnie dostępne nie mają identycznego kalibru lub odcienia w stosunku do wcześniej zamówionej partii, lub iż zostały one wycofane z produkcji. Ze względu na swoje liczne zalety tradycyjne płytki ceramiczne wciąż pozostają najpowszechniej stosowanym w łazienkach materiałem wykończeniowym. Tym bardziej, że naprawdę jest w czym wybierać – producenci wciąż zaskakują nas nowymi, niezwykle oryginalnymi wzorami, o jakich dawniej można było tylko pomarzyć. Jednak poszukując odmiany, coraz częściej zamiast po kafelki sięgamy po kamień, szkło, tapety.

Płytki ceramiczne kupujemy z pewnym zapasem. Jeśli zdecydowaliśmy się na proste łączenia płytek (w tzw. kostkę), kupujemy o 5 procent więcej płytek, niż to wynika z pomiarów pomieszczenia, w którym będziemy układać posadzkę. Jeśli zdecydowaliśmy się na łączenia skośne lub naprzemienne, zapas płytek musi być większy. W przypadku łączeń skośnych (w karo) będzie to 10 procent, a naprzemiennych – 15 procent. Trwałość i estetyka ułożonych płytek w ogromnym stopniu zależy od właściwego przygotowania podłoża, zatem zanim przystąpimy do montażu płytek, podłoże dokładnie wyrównujemy i oczyszczamy. Najpierw je odkurzamy lub zamiatamy, następnie myjemy wodą z dodatkiem detergentu i na koniec spłukujemy czystą wodą. Jeśli podłoże mocno chłonie wodę, „uszczelniamy” je emulsją gruntującą. Emulsję rozprowadzamy po podłożu wałkiem lub pędzlem i zostawiamy do wyschnięcia. Jeśli zachodzi taka potrzeba, oczyszczone i zagruntowane podłoże wyrównujemy – najlepiej zaprawą samopoziomującą (patrz rozdział o wyrównywaniu betonowego podłoża zaprawą samopoziomującą). Zanim przystąpimy do mocowania płytek na stałe do podłoża, układamy je najpierw na próbę na podłodze, żeby zobaczyć przybliżony efekt naszej pracy. Takie próbne rozmieszczenie płytek pozwoli nam uniknąć błędów i dobrze rozplanować układ płytek na posadzce. Przed rozłożeniem płytek, rysujemy na podłożu dwie prostopadłe względem siebie linie. Ze względów estetycznych, dobrze jest gdy linie przecinają się na środku pomieszczenia, lub gdy jedna z nich przebiega dokładnie przez środek otworu drzwiowego. Gdy linie są wyznaczone, układamy wzdłuż nich płytki w możliwie dużej ilości. Rozkładając płytki zachowujemy pomiędzy nimi odstępy o szerokości fug. Aby odstępy pomiędzy płytkami były równe, umieszczamy w nich plastikowe krzyżyki dystansowe. Próbne rozłożenie płytek da nam możliwość sprawdzenia i oceny, jaki układ płytek będzie naszym zdaniem najładniejszy i najbardziej optymalny od strony ich przycinania. Niezwykle rzadko zdarza się, aby płytki Opoczno idealnie pasowały do wnętrza i nie wymagały  docinania. Warto zatem wiedzieć, jak rozmieścić przycięte płytki, aby posadzka wyglądała dobrze. Najlepiej prezentuje się posadzka, na której płytki rozmieszczone są symetrycznie wzdłuż linii wyznaczonej prostopadle do środka otworu drzwiowego (wejścia do pomieszczenia). Przy takim rozmieszczeniu, przycięte płytki, rozkładają się równomiernie i symetrycznie, po obu stronach posadzki i dzięki temu wyglądają dobrze. Przeciwieństwem takiego symetrycznego rozmieszczenia (nieco gorzej wyglądającym) jest umieszczenie rzędu całych płytek z jednej strony pomieszczenia (ściany), a z drugiej strony pomieszczenia(przy przeciwległej ścianie) rzędu płytek dociętych. Płytki najszybciej i najwygodniej przymocujemy do podłoża klejem. Kiedyś do przyklejania płytek używano zapraw cementowych. Dziś korzystamy z wygodniejszych rozwiązań, jakimi są gotowe zaprawy klejowe. Na naszym rynku dostępnych jest kilka rodzajów zapraw klejowych; między innymi zaprawy zwykłe (bez żadnych dodatków), a także zaprawy szybko wiążące, o większej przyczepności (nie spływają ze ścian), elastyczne –do układania płytek w trudnych miejscach oraz tzw. uelastycznione – do mocowania płytek w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym. Zdarza się, iż producenci zapraw stosują określenia „elastyczny” i „uelastyczniony” zamiennie, dlatego uważnie czytajmy wszystkie informacje znajdujące się na opakowaniu, dotyczące prawdziwego przeznaczenia danej zaprawy.  Sypką zaprawę klejową rozrabiamy z wodą przy pomocy kielni lub mieszadła umocowanego w wiertarce albo w mikserze ( dużo wygodniej i szybciej). Aby uzyskać właściwą konsystencję zaprawy, sypką mieszankę rozprowadzamy dokładnie w takiej ilości wody, jaką zaleca producent (patrz informacje na opakowaniu). Na początku, przygotowujmy sobie małe porcje zaprawy aby nie zasychała nam w wiaderku. Pamiętajmy, że jeśli układamy płytki ceramiczne po raz pierwszy, na pewno będziemy potrzebowali więcej czasu niż zawodowiec, na wykonanie poszczególnych zadań. Płytki układamy partiami, pamiętając o pozostawieniu pomiędzy posadzką a ścianami, szczeliny dylatacyjnej. Układanie rozpoczynamy od przyklejenia płytek wzdłuż ściany znajdującej się naprzeciw wejścia do pomieszczenia ( zaczynając od któregoś z narożników). Jeśli ściana ma nietypowy kształt i pas przylegających do niej płytek trzeba będzie docinać, układamy go dopiero w następnej kolejności.

Jak poprawnie fugować płytki ceramiczne, kiedy można rozpocząc ten proces? Postaram się na te i  inne pytanie odpowiedzieć w tym artykule. Po zakończeniu układania okładzin ceramicznych ściennych bądź podłogowych można przystąpić do prac zwanych ogólnie czyszcząco – pielęgnacyjnymi. Do tych prac zalicza się przede wszystkim fugowanie lub inaczej spoinowanie płytek. Można je rozpocząć po usunięciu krzyżyków dystansowych, dopiero po stwardnieniu zaprawy, na której ułożono płytki podłogowe lub ścienne, lecz nie wcześniej niż po 24 godzinach po ułożeniu płytek.  Powinny być one jednolicie głębokie, wolne od zanieczyszczeń, kurzu i najlepiej – wstępnie zwilżone wodą. Aby podłoże było jednolicie głębokie, należy bezpośrednio po ułożeniu płytek oczyścić spoiny z zaprawy klejowej. Po rozprowadzeniu zaprawy do fugowania na powierzchni płytek, należy jej nadmiar usunąć, ściągając go za pomocą pacy gumowej, ukośnie do linii przebiegu spoin.  W zależności od rodzaju okładzin i oczekiwanego efektu zastosować można zaprawę do fugowania wąską (od 2 do 6 mm) lub szeroką (od 4 do 16 mm). Obie zaprawy do fugowania dostępne są w szerokiej gamie kolorystycznej. Wybierając fugi należy kierować się oczywiście kolorem, a także szerokością spoiny, jaką pragniemy uzyskać. Fugi wąskie stosowane są zwykle do wypełniania spoin płytek o niewielkich rozmiarach, zaś fugi szerokie stosowane są do dużych płytek ściennych i podłogowych, a także płyt marmurowych, betonowych, wykładzin szklanych i kamiennych. Zaprawa do fugowania wąska nadaje się do fugowania po wsypaniu do czystej, zimnej wody i wymieszaniu ręcznie lub mechanicznie, aż do uzyskania jednolitej barwnej, gładkiej konsystencji. Po odczekaniu 5 minut i ponownym wymieszaniu zaprawy nadaje się ona do użycia przez następne 2 godziny. Jeśli mamy zamiar spoinować powierzchnie okładzin ceramicznych narażonych na duże wahania temperatury ta należy dodać do wody emulsji elastycznej. Dodatek emulsji polepszy wodoszczelność i elastyczność spoiny. Zaprawę do fugowania należy wstępnie rozprowadzić na powierzchni okładziny ceramicznej za pomocą pacy gumowej. Spoiny przed fugowaniem powinny być odpowiednio przygotowane. Podczas rozprowadzania fugi należy starać się, aby wprowadzać ją głęboko i szczelnie w spoiny. Czynności te powtarzamy aż do zakończenia fugowania całej powierzchni okładziny. Podczas fugowania należy unikać bezpośredniego nasłonecznienia i przeciągów. Pierwsze, wstępne czyszczenie należy wykonać przy pomocy wilgotnych, twardych gąbek o większych porach lub pacy z gąbką. Podczas fugowania należy uważać, aby nadmiaru fugi „na sucho”, gdyż istnieje wówczas niebezpieczeństwo zmiany koloru spoiny pod wpływem wcierania suchej zaprawy w wilgotną fugę. Zaleca się częste moczenie i płukanie gąbek, którymi czyścimy okładzinę z nadmiaru fugi. Płytki Opoczno lub płytki Paradyż zmywa się dobrze wyciśniętą gąbką dbając, aby przez cały czas była ona czysta. Podczas fugowania należy unikać nadmiernego nasączenia powierzchni spoiny wodą, gdyż nadmiar wody może powodować wypłukiwanie pigmentów i wymywanie świeżej fugi ze spoiny. Końcowe czyszczenie okładziny ceramicznej wykonuje się przy pomocy odpowiednich ściereczek lub drobnoporowatych, sztywnych gąbek. Za pomocą gąbki myje się powierzchnie płytki do czysta. Następnie wygładza powierzchnię fugi, delikatnie wycierając ją zgodnie z linią jej przebiegu. Całość okładziny po wyschnięciu poleruje się za pomocą suchej miękkiej szmatki. Aby zachować optymalne warunki wiązania cementu, należy świeże fugi w ciągu pierwszych kilku dni utrzymywać lekko wilgotne. Zafugowane powierzchnie należy w ciągu  pierwszych tygodni czyścić wyłącznie czystą, często zmienianą wodą.  Wszystkie te zabiegi pozwolą na lepsze związanie zaprawy do fugowania oraz zapobiegną jej przebarwianiu się. Zaprawy o jasnych barwach narażone są na różnego rodzaju zabrudzenia. Aby ich uniknąć oraz ograniczyć ich nasiąkliwość, można zaimpregnować fugi specjalnym płynem. Impregnacji  wykonuje się przy pomocy cienkiego pędzelka po całkowitym wyschnięciu fugi, tzn. nie wcześniej niż po ok. 2 tygodniach od zaspoinowania okładziny.

Glazura czy terakota układana jest najczęściej w kuchniach i łazienkach, jednym słowem wszędzie tam, gdzie podłoga musi być wytrzymała na ścieranie i wilgoć. Często układa się je w korytarzach. Łatwo je utrzymać w czystości, ale trzeba pamiętać, że nie powinny być śliskie.

continue reading…

Na ścianach w naszych mieszkaniach układa się wszystkie rodzaje płytek ceramicznych, jednak szczególnie polecane są do tego płytki znanych i szanowanych producentów. Producenci oferują duży wybór wzorów i formatów pasujących zarówno do wnętrz urządzonych nowocześnie, jak również utrzymanych w stylu rustykalnym.

continue reading…

W małych pomieszczeniach, jeśli podłoże pod glazurę jest równe i wypoziomowane, a wzór posadzki nie jest zaawansowany, płytki można układać samodzielnie. W przeciwnym razie ułożenie posadzki lepiej zlecić fachowcowi: przycinanie płytek i ich przyklejanie na dużej płaszczyźnie, jest bardzo pracochłonne i wymaga dużego doświadczenia.
Do przyklejania płytek, jak i do ich cięcia, używane są określone narzędzia.
Płytki podłogowe przytwierdza się do podłoża zaprawą klejową. Spoinowanie można rozpocząć dopiero po jej wyschnięciu. Jeśli użyto zwykłej zaprawy, trzeba zaczekać dwa dni, a jeśli szybkoschnącej, kilka godzin. Od prawidłowego zrobienia spoin uwarunkowane jest, czy płytki będą mogły się swobodnie deformować. Cienkie płytki, grubości 8-15 mm, można też przykleić na zaprawę klejową, pod warunkiem że podłoże jest bardzo równe.

Antypoślizgowość. Na oznaczenie parametrów antypoślizgowych używa się oznaczeń R9-R13 (norma niemiecka). Często jednak wystarczy dopisek, że glazura jest antypoślizgowa. Symbol ten ważny jest w każdym pomieszczeniu narażonym na oddziaływanie wody i wilgoci. Antypoślizgowość zapewniają płytkom reliefy, czyli wypukłe dekory na całej powierzchni płytki, lub ryfle, wypukłe albo wklęsłe elementy prostoliniowe przy jednej krawędzi płytki. Oferowane są też płytki łazienkowe pokryte szkliwem antypoślizgowym albo impregnatem.

Wytrzymałość na szok cieplny. Parametr decydujący o tym, czy kafelki są odporne na szybkie ogrzewanie i nagłe studzenie. Ważny w kuchni, gdzie na przykład rozgrzana kropla tłuszczu może spowodować spore naprężenia, a w efekcie zgięcie płytki.

Kafelki ceramiczne kładzie się najczęściej w kuchniach i łazienkach, czyli tam, gdzie podłoga musi być wytrzymała na ścieranie i wilgoć. Często układa się je w korytarzach. Łatwo je utrzymać w czystości, ale trzeba pamiętać, że nie powinny być śliskie.
Płytki Opoczno mogą być przyklejone zarówno na nowym, jak i specjalnie przygotowanym, ale starym podłożu. Powierzchnia pod terakotę czy płytki musi zostać poddana wcześniejszej ocenie, choćby tylko domowym sposobem.